۱۴۰۰-۰۹-۰۹
سروده‌ای که ماندگار شد: آمدم ای شاه پناهم بده
شعر آمدم ‌ای شاه پناهم بده اثر مرحوم چایچیان، زبان حال زائران امام رضا (ع) است؛ این شعر با نوای دلنشین استاد کریم‌خانی برای همیشه در اذهان زائران ماندگار شده است.

شعر آمدم ‌ای شاه پناهم بده اثر مرحوم حبیب‌الله چایچیان زبان حال زائران امام رضا (ع) است؛ این شعر با نوای دلنشین استاد محمدعلی کریم‌خانی برای همیشه در اذهان زائران ماندگار شده است.

یکی از خاطرات همه زائران، کلیپ قطعه‌ای از بهشت است، نوایی که بارها و بارها آن را شنیده، دل هایشان را روانه صحن و سرای حرم ثامن‌الحجج (ع) کرده و با چشمان بارانی شان به امام رئوف (ع) عرض ارادت کرده‌اند. در این کلیپ، شعر زیبای استاد حبیب‌الله چایچیان متخلص به حسان، شاعر دل‌سوخته اهل بیت (ع) با عنوان «آمدم ای شاه پناهم بده...» خودنمایی می‌کند. 

حبیب‌الله چایچیان در سال 1302 خورشیدی در تبریز متولد شد. او شش ساله بود که به همراه خانواده‌اش به تهران مهاجرت کرد و پس از اتمام تحصیلاتش در بانک ملی ایران استخدام شد.

چایچیان به تشویق مادر، به سرودن شعر در مدح و مرثیه اهل عصمت و طهارت (ع) پرداخت. این شاعر متعهد و انقلابی از اندیشه‌های علامه امینی و عسکری تأثیر پذیرفته و بارها در حضور رهبر معظم انقلاب شعر خوانده و مورد تشویق ایشان هم قرار گرفته است.

سروده‌ای که ماندگار شد: آمدم ای شاه پناهم بده

 

حسان، هنر و قریحه سرشار خود را وقف خادمی ائمه اطهار (ع) کرد چنان که «گل‌های پرپر»، «خزان گلریز»، «سایه‌های غم»، «ای اشک‌ها بریزید (جلد اول دیوان اشعار)» و «خلوتگاه راز (جلد دوم)» و «زمزمه‌های قلب من (جلد سوم)»، منتخبی از عناوین آثارش به شمار می‌رود.

چایچیان درباره چگونگی سرایش شعر «آمدم ای شاه پناهم بده»، گفته بود که: «سال‌های بسیار دور مرحوم مادرم در بستر بیماری بود و آرزو داشت پیش از مفارقت از این دنیا، یک‌بار دیگر به پای‌بوسی امام رضا (ع) بیاید. من همان زمان ایشان را به زیارت آوردم و مادرم در بدو ورود بسیار گریه کرد و از حضرت برای این دعوت تشکر می‌کرد. با دیدن آن صحنه و شنیدن نجوای مادرم با امام هشتم(ع) این شعر را همان موقع در 12 بند سرودم».

شعر کامل حسان به شرح زیر است:

آمدم ای شاه پناهم بده/ خط امانی ز گناهم بده

ای حرمت ملجأ درماندگان/ دور مران از در و راهم بده

ای گل بی‌خار گلستان عشق/ قرب مکانی چو گیاهم بده

لایق وصل تو که من نیستم/ اذن به یک لحظه نگاهم بده

ای که حریمت مَثل کهرباست/ شوق و سبک خیزی کاهم بده

تا که ز عشق تو گدازم چو شمع/ گرمی جان‌سوز به آهم بده

لشکر شیطان به کمین منند/ بی‌کسم ای شاه پناهم بده

از صف مژگان نگهی کن به من/ با نظری یار و سپاهم بده

در شب اول که به قبرم نهند/ نور بدان شام سیاهم بده

ای که عطابخش همه عالمی/ جمله حاجات مرا هم بده

آن چه صلاح است برای «حسان»/ از تو اگر هم که نخواهم بده

حبیب‌الله چایچیان، شاعر آیینی کشورمان در نهم آذر 1396 در تهران دار فانی را وداع گفت.

 

افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید
ارتباط با ما