در ایام شیوع کرونا انجام شد؛
۱۴۰۰-۰۷-۱۴
احیاء روضه های خانگی با محوریت حرم امام رضا (ع)
مرکز امور بانوان بنیاد کرامت با دادن نوبت روضه در حرم رضوی به صاحبان روضه های خانگی ، اجرای روضه تلفنی و امانت دادن فرش، به حفظ و احیاء سنت روضه خانگی کمک کرد.

به گزارش آستان نیوز، در این دو سال مبتلا به کرونا، تهدیدها و محدودیت‌های ناشی از این بیماری می‌توانست زمینه کمرنگ شدن آیین سنتی روضه های خانگی فراهم شود، اگر فعالان تشکل‌های مردمی و دست‌اندرکاران نهادهای فرهنگی، خود را با شرایط جدید تطبیق نمی‌دادند.

مرکز امور بانوان و خانواده بنیاد کرامت رضوی با اجرای چند طرح ابتکاری از جمله دادن نوبت روضه در حرم مطهر رضوی به صاحبان روضه های خانگی ، اجرای روضه تلفنی و امانت دادن فرش، تلاش کرد تا سنت دیرپای روضه خانگی به دست فراموشی سپرده نشود و همچنان پررونق بماند.

برکت روضه‌خوانی روی فرش حرم

نشانی روضه آن‌ها، جایی در منطقه خواجه ربیع است. از اول ماه محرم، هر روز میزبان حدود 50 نفر هستند. از او می‌پرسیم، چطور با طرح احیای مجالس روضه مرکز امور بانوان و خانواده آستان قدس رضوی آشنا شدند. می‌گوید: در دوره‌های «مادرانه» باغ اردوگاه خاتون شرکت می‌کردم که کمی پیش از شروع ماه محرم در رابطه با برگزاری جلسات روضه با ما تماس گرفتند و گفتند که به اشکال مختلف به ما کمک می‌کنند تا روضه‌هایمان را برگزار کنیم.

بیشتر از 5 سال است که خانه‌اش محفل عزاداران اهل بیت (ع) است. از او می‌خواهیم برایمان شرایط برگزاری جلسه خانگی‌‎شان را بعد از شیوع کرونا توصیف کند: وقتی کرونا آمد، اولش فکر کردیم شاید نشود جلسات روضه‌خوانی‌مان را برگزار کنیم ولی وقتی دیدیم که همه کم‌کم با رعایت دستورالعمل‌ها و فاصله‌گذاری مجالس را برپا می‌کنند، دلگرم شدیم. 

او ادامه می‌دهد: از سال گذشته، حیاط کوچک خانه و فضای جلوی آن را مفروش می‌کنیم و روضه‌ها را برگزار می‌کنیم. به نظرم، این شرایط جدید با همه اتفاقات ناخوشایندش، جنبه‌های متفاوتی هم دارد. حالا هر کسی دوست داشته باشد، حتی عابران و کودکان هم می‌توانند بدون آشنایی با صاحبخانه و یا نیاز به دعوت خاصی در روضه شرکت کنند. 

از طرح مرکز امور بانوان هم تشکر می‌کند که به قوت بیشتر روضه ‎ها کمک کرده است. او مثل بسیاری از صاحبان روضه های خانگی، چند تخته فرش حرم مطهر رضوی را به امانت گرفته است و می‌گوید: نیاز چندانی به فرش نداشتیم، بیشتر به نیت متبرک شدن خانه و محله‌مان چند تخته فرش‌ گرفتیم. روضه شنیدن، روی فرش آقا امام هشتم حس‌وحال معنوی بیشتری دارد.  

این دو ساله که به نسبت گذشته، تعداد روضه‌ها کمتر شده، روضه آن‌ها بیشتر مورد استقبال خانم‌های محله قرار گرفته و بهانه آشنایی بیشتر، گرمی و نزدیکی بین همسایه‌ها شده. تعریف می‌کند که هر کس به نحوی در این مجالس مشارکت می‌کند؛ یکی نذری می‌آورد، یکی چای می‌ریزد و همسایه دیگری در طول روضه‌خوانی، از بچه‌ها مراقبت می‌کند.   

روضه، بخشی از زندگی و وجود ماست

یکی از صاحبان روضه های  خانگی در محلات حاشیه‌ای شهر مشهد است. وقتی سال گذشته از طرح‌های مرکز امور بانوان ویژه برگزاری روضه مطلع شد، درخواست کرد که چند نوبت روضه مدرسه عملیه خیرات خان حرم مطهر رضوی را به او اختصاص دهند. می‌گوید؛ هیچ وقت فکرش را نمی‌کرد، روزی بیاید که ویروس کرونا زمینه بهره ‎مندی از چنین توفیقی را برایش فراهم کند. حالا که این توفیق دست داده، می‌گوید: اقامه عزاداری اباعبدالله (ع) چه در خانه و چه خیابان ارزشمند است، ولی برگزار کردن روضه در بارگاه امام هشتم یک حال و هوای دیگری دارد. 

ضمن این‌که، حیاط مدرسه خیرات خان بزرگ و با صفاست و آنجا بهتر از خانه می‌توانیم پذیرای عزاداران باشیم. هم از نظر رعایت نکات بهداشتی و فاصله اجتماعی بین عزاداران مناسب‌تر است و هم جمعیت بیشتری را به خاطر فضای باز و گسترده آن می ‎توان به روضه دعوت کرد. تازه وقتی به ما گفتندبه خاطر دوری مسیرمان تا حرم، وسیله ایاب و ذهاب را هم برای جابه‌جایی راحت ‎تر مهمانان تأمین می‌کنند، بیشتر به استفاده از این امکان فراهم شده، ترغیب شدم.  

از او هم می‌پرسیم که چرا در خانه روضه برگزار می‌کنند، جواب می ‎دهد: من و خواهر و برادرهایم از کودکی در روضه خانگی مادرم و همین طور مجالس مسجد و هیئات بزرگ شدیم. برای همین به پیروی از بزرگترهایمان، ما هم این راه را بعد از تشکیل خانواده در خانه خود ادامه دادیم. همین که چند نوبت روضه در خانه‌ای برگزارشود، خیرات و برکات آن طوری زندگی‌ات را دربرمی‎گیرد که بعد از آن برگزار نکردنش غیر ممکن می‌شود. احساس می‌کنیم که دیگر روضه بخشی از زندگی و وجود ماست و به امور واجب ما اضافه شده. 

به خاطر سکونت در منطقه‌ای کم برخوردار، او مثل غالب فعالان فرهنگی و مذهبی بی‌تفاوت از کنار مشکلات پیرامونش نگذشته و به غیر از اقامه عزای اهل بیت (ع) در منزلش، در سایر امور خیر و خداپسندانه هم دستی بر آتش دارد. او در این رابطه هم توضیح می‎ دهد: از وقتی کرونا آمده، با کمک همسایه‌ها و شرکت‌کنندگان در روضه اطعام می‌دهیم، در مسجد محله بسته‌های غذایی تهیه و توزیع می‌شود، خانواده‌های آبرومند گرفتار را شناسایی کرده‌ایم و کمی به صورت ماهانه به آن‎ها کمک مالی می‌کنیم و... امیدوارم خدا به این نیت‌ها و دست‌ها خیر و برکت عطا کند تا گره بیشتری از همشهریان‌مان باز شود.  

برکات روضه‌خوانی قابل شمارش نیست

در زمره خادمان بارگاه منور رضوی و مجلس خانگی آن‌ها در شمار قدیمی‎ها است و از این طریق در فهرست مرکز امور بانوان قرار گرفت و برای برگزاری روضه خانگی با او ارتباط گرفتند. او اول از معرفی شناسنامه روضه خود شروع می‌کند: ساکن منطقه حاشیه‌ای در شهرک شهید رجایی هستیم. از سال 62 در منزل‎مان روضه برگزار می‎ کنیم. خدا را شکر که تا همین امسال، مجلس روضه و عزای پسر پیغمبر(ص) از خانه ما ترک نشد. 

برخلاف برخی‌ها، مجلسشان مخصوص بانوان نیست و آقایان محله هم از برکات معنوی این خانه بهره‌مند هستند. به سنت مرسوم  گذشته‌ها و برای رعایت بیشتر دستورالعمل‌های بهداشتی، از کمک همسایه‌ها استقبال کرده، در خانه خودشان روضه زنانه و در منزل همسایه، میزبان جلسه مردانه هستند.  

از او می ‎خواهیم، از برکت برگزاری روضه در خانه‌اش برایمان بگوید. زبان به تعریف باز می‌کند که به خاطر بیکاری همسرش بعد از شیوع کرونا، وسع برگزاری یک روضه آبرومند و دعوت از روضه‌خوان را نداشتند ولی کوتاه نیامدند و با توسل به حضرت رضا (ع)، روضه جد بزرگوارشان را با هر آنچه در توان داشتند، برگزار کردند. 

وی در ادامه ضمن بیان حمایتی که از مرکز امور بانوان و خانواده آستان قدس رضوی دریافت کرده، ماجراهای شیرین این روزهای خود و خانواده‌اش را برایمان تعریف می‌کند: وقتی از مرکز بانوان با من تماس گرفتند و گفتند که می‌شود با استفاده از روضه تلفنی، از مداح و روضه‌خوان حرم امام رضا(ع) در روضه خود‌مان بهره ببریم، بیشتر از همیشه باور کردم که روضه صاحب دارد و کار امام حسین (ع) روی زمین نمی‌ماند. به نظرم، برکات روضه‌خوانی قابل شمارش نیست و همه ارزش آن برای ما روشن نیست ولی همین قدر بگویم که هنوز این دو ماه عزاداری تمام نشده، برای همسرم کار خوبی پیدا شده و اوضاعمان دوباره سروسامان گرفته است. 

سبقه فرهنگی و مذهبی خانوادگی‌شان به برگزاری مجالس عزای اهل بیت (ع) محدود نمی ‎شود. در دیگر ایام و مناسبت‌های سال نیز هر فرصتی پیش بیاید، منزل‌شان کانون حضور زنان همسایه برای برپایی مولودی و جشن می‌شود. ابعاد و برکات این دورهمی‌های مذهبی برایمان بیشتر روشن می‌کند: به بهانه این جمع شدن‌ها، از مشکلات همسایه‌ها مطلع می‌شویم و هر کس کاری از دستش برآید، همراهی می کند. ما به پیروی از سیره ائمه (ع) نسبت به همسایه ‎ها و دوستان و اقوام خود بی ‎تفاوت نیستیم. به‌تازگی برای رفع گرفتاری ‎های هم‌محله‌ای‌ها، صندوق قرض الحسنه‌ای راه انداخته‌ایم تا بشود در این شرایط سخت، دستی کسی را گرفت و...  

مطمئناً تا هر زمان پای صحبت‌های شیرین صاحبان روضه های خانگی بنشینیم، حرف‌های شنیدنی برای گفتن دارند و از برکات و فیوضات این آیین ارزشمند مذهبی برایمان تعریف خواهند کرد. مراسمی که نه‌تنها ویروس کرونا، که هیچ بلا و گرفتاری دیگری توان کمرنگ کردن آن را ندارد؛ چرا که خمیرمایه وجود شیفتگان این مکتب با روضه‌های اباعبدالله الحسین (ع) شکل گرفته است. 

افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید
ارتباط با ما