Imam Reza said: He who adopts someone as a brother in order to provide Allahs consent will be given a chamber in paradise

برای عضویت در خبرنامه کلیک کنید

امام صادق (ع) فرمودند : پیامبر اکرم (ص) ، پروردگار را در روز به تعداد رگ های بدن ، 360 مرتبه شکر و سپاس می گفتند و می فرمودند:  «الحمد لله ربّ العالمین ، کثیراً علی کلّ حال»

فی الکافی : مسنداً عن ابی الحسن الانباری ، عن ابی عبدالله  (ع) قال  :  کان رسول الله (ص) یحمد الله فی کلّ یوم مائـة مرَّة و ستّین مرَّة ، عدد عروق الجسد ، یقول: «الحمد لله ربّ العالمین ، کثیراً علی کلّ حال»

 جریربن عبدالله گوید: (مکارم الاخلاق ص 25)

چون رسول خدا مبعوث گردید، من به حضورش آمدم تا با او بیعت کنم.

فرمود: یا جریر به چه منظورى پیش من آمده‏اى?

 گفتم: یا رسول الله (ص) آمده‏ام تا بر دست تو مسلمان شوم.

 حضرت عباى خود را براى نشستن من به زمین پهن کرد. بعد به یاران خود فرمود: چون کسى که در میان قوم خویش محترم است پیش شما آید احترامش کنید

« اذا اتا کم کریم قوم فاکرموه »

سؤال :
در قرآن مجید مى خوانیم که حضرت مسیح به آمدن پیامبر پس از خود به نام «احمد» که پیامبر اسلام است گزارش داده است.

 آیا این جمله در اناجیل کنونى وجود دارد؟

برای مشاهده پاسخ متن کامل را بخوانید

خیلی اضطراب داشت، آن روز از صبح یک چیزی شبیه انتظار به دلش افتاده بود. هر از چند گاه پنجره رو به بیابان را می گشود، دست راستش را سایبان چشمش می کرد و به افق می نگریست. احساس می کرد که قرار است او از همان سو بیاید و این احساس بی قرارش کرده بود. آخرین بار که از پنجره به بیابان نگاه کرد، گرد و غباری در افق دید. نشانه نزدیک شدن کاروان بود. شاید هم...

ادامه را در متن کامل بخوانید

خداوند سبحان اوصافی را برای خود در قرآن ذکر کرده که همانها را برای نبی اکرم(ص) نیز بیان کرده است؛ مثلاً همان گونه که قرائت قرآن را به خود نسبت داده، می‏فرماید: اولین جمع آوری کننده و قاری قرآن، خداوند است: «اِن عَلینا جمُعه و قُرانه فَاذا قرأناه فاتبع قرانه» قیامت/17-18 ، به پیامبرش هم نسبت داده، می‏فرماید: «اِقرأ باسم رَبک الذی خلق» علق/1 ، پیامبر اکرم(ص) نیز مسلمانان را به قرائت و حفظ قرآن توصیه فرمود است:

«تقَرؤونه صَباحاً ومَساءً» ؛(بحار22/274). و نیز همان گونه که خداوند خود را تلاوت کننده قرآن معرفی کرده است: «تِلک ایات الله نَتلوها علیک بالحق» بقره/252 ، رسول اکرم(ص) را هم تالی قرآن معرفی می‏کند: «یَتلوا علیهم ایاتنا» قصص/59 ، و به آن حضرت دستور می‏دهد تا آیات الهی را بر مردم تلاوت کند: «و اتلُ ما أُوحی اِلیک مِن کتاب» کهف/27 . و همان طور که ترتیل را به خود اسناد می‏دهد: «و رتلناه ترتیلاً» فرقان/32 ، رسولش را نیز به آن دستور می‏دهد: «و رتّل القران ترتیلاً» مزّمّل/4 .

خداوند متعال اصل تلاوت قرآن را بر پیامبرش واجب کرده است. قرآن کریم، سخن رسول اکرم(ص) را در این باره چنین نقل می‏کند: «اِنما أُمرت أَن أَعبد رَب هذه البلدة الذی حَرمَّها وله کل شَیء و آُمرت أَنّ أکون مِن المُسلیمن و أَن أَتلوا القران» نمل/91-92؛ من مأمور شدم تا مسلمان و تالی قرآن باشم.

خدای سبحان در آیه‏آی دیگر ادب تلاوت که ادب لفظی قرآن است را به پیامبرش گوشزد کرده، می‏فرماید: «و رتّل القران ترتیلا»؛ کلمات قرآن را منظم، منسجم و هماهنگ بخوان، بدون این که حرفهای آن مبهم باشد یا این که بین کلمات فاصله بیندازی تا آنها را از انتظام و انسجام بازداشته و جدا کند، باید نظم ظاهریش مانند انتظام معنوی آن محفوظ بماند.

وصف مشترک دیگر آن است که خداوند همان گونه که قرآن را کلام خود معرفی می‏کند، آن را کلام و قول رسول نیز دانسته، می‏فرماید: «اِنه لَقول رَسول کریم» تکویر/19. این سخن رسول الهی است، خواه فرشته وحی باشد، خواه رسول گرامی؛ زیرا هر دو، مصداق رسول کریمند و قرآن می‏تواند کلام هر دو باشد. البته بالاصالة کلام خداست و بالتبع کلام فرشته و پیامبر، زیرا اینان مظاهر خدای مکلّم و متکلمند و کلام خدا از زبان پیامبر و جبرئیل شنیده می‏شود و آنها از خود در اصل وحی هیچ سخنی ندارند بلکه فقط حاملان کلام حق و وحی الهی هستند و امتیاز این حاملان از حاملان متعارف این است که اینان می‏دانند چه حمل کرده‏اند و مضمون آن را می‏فهمند و از محتوای تبلیغ آگاهند.(آیة الله جوادی آملی،تفسیر موضوعی قرآن کریم ج 9 (سیرة رسول اکرم در قرآن) )