امام رضا علیه السلام فرمود : انس زیادی مهابت را می برد و درخواست از دیگران کلید بدبختی است ( بحار ج 78 ص 356 )

برای عضویت در خبرنامه کلیک کنید

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند : « به زودی پاره ای از تن من در خراسان دفن می شود ، هیچ غمگینی او را زیارت نمی کند مگر این که خدا غم از دلش بزداید و هیچ گنهکاری مگر این که خدای تعالی گناهش را بیامرزد ..... »

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) : « سَتَد فنُ بِضعَة مِنّی بخراسان مازارَها مکروبٌ اِلاّ نَفَّسُ الله کُربَتُه وَ لا مُذنِب اِلاّ غَفَر الله ذُنُوبَه ..... »

* منبع : بحار الانوار ، ج 102 ، ص 34

نعمان گفت : پیامبر اکرم (ص) آن چنان صف ها را منظم می نمودند که گویی تیرها را منظم می نمایند؛ و فکر می کردند ما از عمل ایشان غافل هستیم، پس روزی برای اقامه ی نماز به مسجد آمدند، هنگام گفتن تکبیرة الاحرام متوجّه شدند یکی از نمازگزاران سینه اش از دیگران جلوتر است، فرمودند: ای بندگان خدا ! صف هایتان را مرتب کنید وگرنه بین دل هایتان اختلاف ایجاد خواهد شد !

و عن الشیخ ورّام بن أبی فراس فی تنبیه الخواطر : عن النعمان قال : کان رسول الله (ص) یسوّی صفوفنا کأنّما یسوّی بها القداح ، حتّی رأی أنّا قد أغفلنا عنه ، ثمَّ خرج یوماً فقام حتّی کاد یکبّر ، فرأی رجلاً بادئاً صدره ، فقال : فیا عباد الله لتوُّون صفوفکم أو لیخالفنَّ بین وجوهکم ...

امـیـر الـمـومـنـیـن امـام عـلـی (عـلـیـه الـسـلام) نـقـل مـی کـنـنـد کـه پـیـامـبـر اکـرم ( صـلـّی الله عـلـیـه و آلـه و سـلـّم )  فـرمـوده انـد:

روز قـیامـت هـیـچ بـنـده ای قـدم از قـدم بـر نـمـی دارد تـا ایـنـکـه 4 مـورد از او سـوال شـود : از عـمـرش کـه در چـه کـاری آن را گـذرانـده اسـت ، از جـوانـیـش کـه در چـه عـمـلـی آن را صـرف کـرده اسـت ، از مـالـش کـه آن را از کـجـا بـه دسـت آورده و در چـه مـوردی خـرج کـرده اسـت ، و از مـحـبّـت مـا خـانـدان پـیـامـبـر (ص).....

قال امبرالمومنین علی علیه السلام فی خصال صفحه 253 ان یقول رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : لا تَـزُولُ قَـدَمـا عَـبـدٍ یَـومَ القُـیـامَـةِ حَـتّـی یُـسـأَلَ عَـن أَربَـع : عَـن عُـمـرِهِ فِـیـمـا أَفـنـاهُ وَ عَـن شَـبـابِـهِ فـیـمـا أَبـلاهُ وَ عَن مـالِـهِ مِـن أَیـنَ اکـتَـسَـبَـهُ وَ فَـیـمـا أَنـفَـقَـهُ وَ عَـن حُـبِّـنـا أَهلِ الـبَـیِتِ

مردی در حضور پیامبر اکرم (ص) مشغول خوردن غذا شد و از گفتن « بسم الله » غفلت ورزید، وقتی آخرین لقمه ی غذا را به طرف دهانش برد به یاد آورد که « بسم الله » نگفته! همان طور که لقمه ی غذا دستش بود گفت: « بسم الله ، هم برای اول غذا و هم برای آخر آن » و با این جمله اشتباهش را در ترک  « بسم الله » جبران کرد...

رسول خدا (ص) پس از این کار جالب و عاقلانه ی مرد ، لبخندی زدند و فرمودند : « شیطان پیوسته با او غذا می خورد (و شریک غذایش بود) هنگامی که (بسم الله گفت) و پروردگار را یاد کرد ، شیطان هر چه خورده بود بالا آورد .... »

در مجموعه ورام آمده است که : هر گاه به خانواده پیامبر (ص) تنگ دستی و سختی می رسید ، می فرمودند: برخیزید و نماز بخوانید ، که آفریدگارم مرا به این کار امر فرموده است ، چنان که خدای متعال فرموده اند: به خانواده ی خود دستور به نماز خواندن بده و بر آن صبور باش، ما از تو روزی نمی خواهیم، ما تو را روزی می دهیم و سر انجام نیک از آن پرهیزکاری است.....

و فی مجموعة ورّام : و یری عن رسول الله (ص) أنّه کان إذا أصاب أهله خصاصة قال : قوموا إلی الصّلاة  و یقول: بهذا أمرنی ربّی ، قال الله تعالی : « و أمر أهلک بالصّلاة و اصطبر علیها ، لانسأ رزقاً ، نحن نرزقک ، و العاقبة للتقوی .... »